شستشوی بدن با ادرار در دین تحریف شده زرتشتی

مذهبی

شستشوی بدن با ادرار در دین تحریف شده زرتشتی

 

شستشوی بدن با ادرار انسان در دین زرتشتی

 

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ بر اساس آموزه‌های اوستا اگر انسانی از دنیا برود، نباید او را دفن کرد بلکه باید طی مراسمی خاص، او را درون یک دخمه یا برج خاموشان گذاشت، یا او را در جایی قرار داد تا خوراک لاشخورها و جانوران وحشی شود. نکته ی جالب اینجاست، افرادی که در این مراسم شرکت می‌کنند، باید دست‌ها و موهای خود را پس از مراسم، با ادرار گاو یا ادرار گوسفند یا حتی ادرار یکی از آشنایان و خویشاوندان خود بشویند.

 

گفتگوی زرتشت و اهورامزدا در این‌باره بدین صورت است که در اوستا، نَسک وندیداد، فرگرد هشتم، بند ۱۱-۱۳ آمده است: 

 

«پس از آنکه نسوکشان در سه گامی مرده بنشیند و آنگاه موبد رو به مزداپرستان چنین بانگ برآورد: ای مزداپرستان؛ بدین جا پیشاب بیاورید تا نسوکشان یعنی افرادی که در تشییع جنازه حاضر بودند گیسو و تن خویش را بدان بشویند. ای دادار جهان استومند؛ ای اشون، پیشابی که نسوکشان باید گیسو و تن خویش را بدان بشویند کدام است ؟ پیشاب گوسفند یا گاو نر؟ پیشاب مرد یا زن؟ اهورامزدا پاسخ داد: پیشاب گوسفند یا گاو نر، اما نه پیشاب مرد و نه پیشاب زن، مگر اینکه مرد یا زن، نزدیک‌ترین خویشاوند مرده باشند. مزدا پرستان باید پیشاب آماده کنند تا نسوکشان گیسو و تن خویش را بدان بشویند».[۱]

تصاویری از متن وندیدادِ اوستا به ترجمه دکتر دوستخواه:

 

شبکه های اجتماعی