اصحاب اجماع (قسمت دوم)

مباحث تاریخی دروس حوزه

اصحاب اجماع (قسمت دوم)
اصحاب اجماع

پدیدآور: ناصر باقری بیدهندی

قسمت دوم

در نوبت اوّل، شش تن از اصحاب اجماع (زراره، محمد بن مسلم، فضیل بن یسار، یزید بن معاویه عجلی، ابو بصیر، معروف بن خربوذ) معرفی شدند؛ اینک اصحاب دیگر:

جمیل بن درّاج کوفی (زنده قبل از 203ه.ق)

ابو علی/ابو محمّد نخعی،1 از راویان و محدّثان شیعه است که از اصحاب اجماع بلکه افقه اصحاب امام صادق علیه‌السلام به شمار آمده است.2 وی از یاران امام موسی کاظم علیه‌السلام نیز بوده است.3

صاحب «معجم رجال الحدیث»، روایاتی را که وی از معصوم (امامان باقر، صادق، موسی، رضا علیهم‌السلام) نقل کرده است، به 239 مورد می رساند.478

اصحاب إجماع (قسمت 1)

مباحث تاریخی دروس حوزه

اصحاب إجماع (قسمت 1)

اصحاب اجماع

پدیدآور: باقری بیدهندی، ناصر

قسمت اوّل

سخنی در آغاز

پس از قرآن، مهمترین منبع شناخت معارف و احکام اسلامی، حدیث است. در فرهنگهای لغت، حدیث را به معنای نو، تازه1 و پدیدار گشتن چیزی که نبوده است2 برگردانده اند. اما در اصطلاح شرع، گزارش سخن، فعل و تقریر معصوم علیهم‌السلام است.3

احادیث معصومان علیهم‌السلام توسط شنوندگانی که در مجالس، محافل درسی و گفت و شنودهای ایشان شرکت می کردند، منتقل می گشت و به کتابهای صحابه، تابعین و محدّثان راه می یافت و همدوش قرآن، ملاک عمل و راهنمای امت قرار می گرفت، و این نبود مگر به سبب تشویق مسلمانان به تعلیم، تعلّم، حفظ، کتابت، قرائت، درایت و روایت حدیث.4

درسی از شلمغانی (پیشنهاد ویژه)

مباحث تاریخی

درسی از شلمغانی (پیشنهاد ویژه)

درسی برای همه

«ابوجعفر محمد بن علی شلمغانی» معروف به «ابن (أبی) العزاقر» و منسوب به شلمغانی است که از توابع واسط در عراق است. او از محدثان بود و تألیفات زیادی هم داشت که در آن‌ها احادیثی را که از ائمه اهل بیت علیهم السلام به او رسیده بود جمع کرده بود. هنگامی که منحرف شد شروع به بازی با احادیث کرد یعنی در آن‌ها اضافه می‌نمود و یا از آن‌ها می‌کاست.

شخصیت و موقعیت

حسین بن رَوح (نائب خاص حضرت صاحب الزمان علیه السلام)، شلمغانی را به عنوان معتقد خویش برای بنی‌بسطام معین فرموده بود. (البته این مطلب را شیخ طوسی قبول ندارد. ر.ک: طوسی؛الغیبة،ص:۴۰۹)

سین حدیث به زبانی ساده (دانلود PDF)

دروس حوزه

سین حدیث به زبانی ساده (دانلود PDF)

 به نام خدا

به هر سخنی كه با سند معتبر از یکی از معصومین علیهم‌السلام نقل شود حديث گفته می‌شود. علاوه بر آن، به عبارتی که عمل و تقرير آن بزرگواران را نیز برای ما نقل کند «حدیث» اطلاق می‌شود. منظور از «تقرير» اين است كه عملی در حضور یکی از معصومین علیهم‌السلام انجام شود و ایشان، آن را تأييد و يا حداقل در برابر آن، سكوت کرده و با آن مخالفت ننموده باشد.

شبکه های اجتماعی