گستره وضع قانون در اسلام؛ حداقلی یا حداکثری؟

تألیفات من

گستره وضع قانون در اسلام؛ حداقلی یا حداکثری؟

با عرض سلام و درود به حضرت استاد علامه مصباح یزدی دامت برکاته!

اینکه نظام انسانی به خاطر تداخل منافع انسان‌ها با یکدیگر نیازمند قانون و حاکم است از اوّلیات عقلیه‌ای است که هیچ عاقلی آن را انکار نمی‌کند همچنین اینکه قانون باید الهی باشد تا ضمانت اجرایی داشته باشد نیز پایه‌ای عقلی دارد که می‌توان آن را اثبات نمود.

من می‌خواهم کشور خودم را با کشورهای اروپایی مقایسه کنم، کشور ما به خاطر اسلامی بودن آن، قوانین فراوانی دارد که همه ما باید به آن ملتزم باشیم. ذات قانون ایجاد محدودیت است.

و لذا من معتقدم قانون یک ضرورت است مثل خوردن دارو، قوانین الهی هم فقط دو قِسمِ واجبات و محرمات، آن هم از باب ضرورت لازم الاتباع شده است. ولی وقتی درست نگاه می‌کنیم می‌بینیم در کشور ما که قوانین الهی وجود دارد فراوانی قوانین مدنیِ دست و پا گیر نیز به مراتب بیشتر از کشورهای غربی است.

و این باعث می‌شود نگاه جامعه به قوانین لازم و سازنده الهی خدشه‌دار شود. فی المثل قانون داشتن گواهینامه رانندگی چه ضرورتی دارد یا اینکه چه مشکلی را از جامعه ما حل کرده است اضافه بر اینکه چه مشکلات فراوانی که همین قانون برای کشور ما ایجاد کرده است. فرایند ثبت نام و صدور کارت و کنترل‌های جاده‌ای و تمدید و هزاران مشکل دیگر؟!

در صورتی که اگر این قانون حذف شود (نه در ایران بلکه در همه جای دنیا) قطعاً هیچ مشکلی ایجاد نخواهد شد. زیرا حداقل قیمت یک ماشین، معمولاً صد میلیون ریال ارزش دارد چه کسی حاضر است ماشینش را به کسی بدهد که رانندگی نمی‌داند و یا اینکه چه کسی حاضر است با سرمایه‌اش ماشینی تهیه کند و بی آنکه رانندگی بلد باشد خود و سرمایه خود را به خطر بیندازد. بله اگر بگویند زیر 18 سال رانندگی ممنوع است تا حدودی پذیرفتنی است اما قانون به همراه داشتن گواهینامه هرگز!!!

نظیر آن، الزامی شدن مدرک فنی برای مشاغل است مثل آرایشگران و تعمیرکاران و... در صورتی که چه کسی حاضر است سرِ خود را یا وسیله خود را به کسی بسپارد که تخصص ندارد بهترین راه، حذف چنین قوانین دست و پا گیر و سپردن کار به خود مردم است.

مسعود رضانژاد فهادان _ 30 آذر 1392

شبکه های اجتماعی