راهکارهایی برای جلوگیری از زود رنجی

مشاوره‌ _ روانشناسی

راهکارهایی برای جلوگیری از زود رنجی

راهکارهایی برای جلوگیری از زود رنجی

همواره باید مراقب داده‌های ذهنی مان باشیم.

زمانی که از کسی رفتار یا صحبت نا خوشایندی می‌بینم و می‌شنوم و ناراحت می‌شوم نمی‌توانم ناراحتی خودم را نشان دهم اما تا مدت‌ها در ذهنم باقی می‌ماند و آزارم می‌دهد؛ لطفا راهنمایی بفرمایید.

پاسخ:

شما باید دو تمرین داشته باشید:

اوّل واکنش منعطف‌تر در رابطه با دیگران و دوم مدیریت ذهن خود.

شما به هر دوی این موارد نیاز دارید. همه ما در ارتباطات خود در طول روز ممکن است با ناخواسته‌هایی روبرو شویم. افراد زیادی هستند که ناخواسته طبق میل ما رفتار نمی‌کنند و یا ایده‌آل‌های رفتاری را نمی‌دانند و...‌‌ همان طور که خود ما نیز ممکن است دچار این نوع اشتباهات بشویم لذا همه ما باید در ارتباطات متقابل یاد بگیریم تا خواسته‌هایمان را مطرح کنیم و اتفاقا از آن دفاع داشته باشیم. لذا باید تمرین کنید. باید برای آن قدم بردارید و بدانید یک شبه قرار نیست تغییری ایجاد شود و به مرور زمان، شما این مهارت را پیدا می‌کنید. مهارت جرأتمندی به شما می‌آموزد که چطور ضمن ایجاد رابطه عاطفی و با محبت با دیگران از خواسته‌‎هاتون نیز دفاع کنید. لازم نیست خشونتی داشته باشید فقط به کمی قاطعیت نیاز دارید همین.

فرض کنید کسی میان حرف شما می‌پرد و آن را نیمه می‌گذارد شما می‌توانید به عبارتی محکم و قاطع بگویید: «ضمن اینکه تمایل دارم نظر شما را بدانم دوست داشتم صحبتم را کامل کنم».

اما در مورد مدیریت ذهن:

لازم است شما تمرین‌های ذهنی و فکری داشته باشید. ذهن ما نباید آزاد باشد تا به هر کجا که می‌خواهد برود و هر موضوعی را که میل دارد مرور نماید. ما باید آن را مدیریت کنیم و روی داده‌ها و ورودی‌ها غربال‌گری نماییم. یا به آن‌ها مجوز ادامه می‌دهیم یا نمی‌دهیم.

پس همواره باید مراقب داده‌های ذهنی‌مون باشیم. اگر قرار است فکری بی‌دلیل ذهن ما را خسته و یا درمانده و یا بیمار کند و یا سمج‌وار آن را بیازارد و به نتیجه‌ای هم نرسد مسلماً باید غربال شود و مجوز ادامه به آن داده نشود لذا روش «توقف فکر» را توصیه می‌کنیم. روش توقف فکر یعنی اگاهی از افکار و توقف دادن به افکار بی‌خودی و بیمار و بی‌نتیجه.

افکاری که فقط اضطراب ایجاد می‌کند فقط شما را درگیر می‌کند و فقط انرژی از شما می‌گیرد باید از بین برود و روشی نیست جز توقف دادن به آن‌ها.

در واقع با این توقف، شما عادت ذهنی خود را تغییر می‌دهید و ذهن می‌آموزد که به چه مسائلی بپردازد و چه مسائلی را مورد بی‌اعتنایی قرار دهد.

از طرفی باید بدانید تکرار یک مسأله و یا رفتار منفی، انباشتگی انرژی منفی را به همراه دارد و احساس نفرت و خشم زیاد تولید می‌کند و هم شما را می‌آزارد و هم ارتباطاتتون رو خدشه‌دار می‌کند اگر از جرأتمندی فرار می‌کنید که نکند روزی ارتباطتتون رو لطمه بزند این افکار، لطمه بزرگ‌تری به ارتباطات شما وارد می‌کند و از شما فردی خشمگین می‌سازد و شما را به وسواس‌های فکری و ذهنی مبتلا می‌سازد.

 

پس...

ابتدا موقعیت‌هایی که این افکار را ایجاد می‌کند بشناسید و سپس مدیریت را اعمال نمایید. البته فکر کردن به اینکه در دفعه بعد چه رفتاری داشته باشم مفید است اما فقط در همین حد. و البته به شرط اینکه این فکر کردن به رفتار کردن هم بیانجامد.

منبع: تبیان

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

پربازديدها

شبکه های اجتماعی