مباحث توحیدی

005_ سه ثمره برای افراد کثیر الذکر

شخصیّت‌ها موضوعات اخلاقی مباحث توحیدی

005_ سه ثمره برای افراد کثیر الذکر

برکات کثرت ذکر

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏لی الله علیه و آله:

مَنْ‏ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ‏ أَحَبَّهُ‏ اللَّهُ وَ مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً كُتِبَتْ لَهُ بَرَاءَتَانِ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَ بَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاقِ.[1]

در بخش اوّل حدیث آمده: کسی که فراوان یاد خدا کند، خدا او را دوست خواهد داشت. که در جلسه گذشته عنوان شد.

004_ جلب محبّت خدا، ثمره کثرت ذکر و یاد خداست.

شخصیّت‌ها موضوعات اخلاقی مباحث توحیدی

004_ جلب محبّت خدا، ثمره کثرت ذکر و یاد خداست.

بهترین ثمره کثرت یاد خدا

شانه صحّت ادعای دوستی خدا، پیروی از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است. کسی که مدعی باشد من خدا را دوست دارم ولی از اوامر و نواهی پیامبر اطاعت نکند، دروغ می‌گوید. اطاعت از رسول خدا، علامت محبت به خدا است.

003_ ذکر خدا در هر حال

شخصیّت‌ها موضوعات اخلاقی مباحث توحیدی

003_ ذکر خدا در هر حال

ذکر خدا در هر حال

حقیقت ذکر، عبارت است از:

توجه قلبی، برآمده از معرفت حقیقی و همراه با مسئولیت‌شناسی.

نکته قابل توجه این است که ذکر و یاد خدا به این معنا، بسیار دشوار است. تنها این نیست که انسان تسبیح دست بگیرد و یک لفظی را تکرار کند. بلکه ذکر حقیقی یعنی توجهی که ناشی از معرفت و همراه با مسئولیت است.

001_ راه های رسیدن به انس با خدا

شخصیّت‌ها موضوعات اخلاقی مباحث توحیدی

001_ راه های رسیدن به انس با خدا

ذکر چند نمونه:

1_ دعایی که منسوب به رسول خدا صلوات الله علیه و آله است می‌فرماید: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مَشْغُولِينَ‏ بِأَمْرِكَ‏ آمِنِينَ بِوَعْدِكَ آيِسِينَ مِنْ خَلْقِكَ آنِسِينَ بِكَ مُسْتَوْحِشِينَ مِنْ غَيْرِكَ رَاضِينَ بِقَضَائِكَ صَابِرِينَ عَلَى بَلَائِك...»= خدایا! ما را به کار خودت سرگرم کن؛ به وعده‌ات مؤمن گردان؛ از مردم مأیوس کن، ما را به خودت مأنوس کن؛ از غیر خودت گریزان کن؛ به قضا و قَدَرت خشنود گردان؛ در بلاها و گرفتاری‌ها صابر گردان...
2_ از امیر مؤمنان علی علیه‌السلام نقل شده: «كُنْ لِي أَنِيساً مِنْ‏ كُلِ‏ وَحْشَة»[2] = خدایا! تو انیس من شو، در هر وحشتی.

3_ یا امام حسن علیه‌السلام در دعا دارد: «وَ اجْعَلْ‏ أُنْسِي‏ بِك»[3]‏ = خدایا کاری کن که من، مأنوس با تو باشم.

آشنايي به نام هاي خداوند: الواحد

مباحث توحیدی

آشنايي به نام هاي خداوند: الواحد

عدد ابجدی کلمه واحد: 19

«الواحد» و به معناي يگانه، يکتا و بي همتاست، فردي است که دومين ندارد و در جمله اي از روايات تفسيرشده به کسي که تمام زبان‌ها بر يگانگي او وفاق و اجماع بر وحدانيّت حضرتش از آغاز خلقت و بر ازلي بودن وجودش اتّفاق دارند.
حاصل معناي احديّت؛ بي انبازي و بي شريکي و مرکّب نبودن و بسيط بودن حضرت حق است.

اهل عرفان؛ عبدالواحد را بر بنده اي اطلاق کنند که خدا را در دل يگانه بداند و دل را از توجّه به جز حقّ رها و خالص نموده باشد چنان که «عبدالله» را اطلاق کنند بر بنده اي که محل تجلّي اسما و صفات باشد.

اجمالاً اينکه مداومت بر اين اسم براي حصول انس و الفت و عزّت مجرّب است.

  • هر کس اين اسم را بر طعامي بخواند و از آن تناول نمايد دلش نوراني گردد.
  • اگر بيماري صعب‌العلاج داشته باشد روزي صد و يک مرتبه اين اسم را بخواند ايمن گردد.
  • همراه داشتن شکل (شماره 1) نيز براي مطلب مذکور سودمند است.
  • اگر کسي چيزي را گم کرده باشد، در شبي که آفتاب در «برج حَمَل» باشد صد و بيست و يک مرتبه (121) بگويد: يا واحِدُ الباقي اَوَّلُ کُلِّ شيئي وَ آخِرُهُ؛ در خواب معلوم او گردد که آن چيز در کجاست.
  • اگر کسي از دشمن بترسد پيش از نماز ظهر، غسل کند و چون از نماز فارغ شود اين ذکر را پنجاه و دو دفعه (52) بخواند دشمن بر او مهربان گردد.


شکل شماره (1)


منبع مقاله :
شريف کاشاني، ملاحبيب الله؛ (1383)، خواص و مفاهيم اسماء الله الحُسني(نامهاي زيباي خداوند)، ترجمه ی محمدرسول دريايي، تهران: نشر صائب، چاپ ششم.

شبکه های اجتماعی