تقدیم به بهترین از کمترین

تألیفات من

تقدیم به بهترین از کمترین

سلامٌ علیکم استاد ارجمندم!
بارها، جاهای مختلف عرض کرده ام که شیرین ترین خاطرات ۱۱ سال طلبگی من، حضور در کلاس های درس حضرتعالی و شاگردی شما بوده است..
من در کلاس درس شما آموختم آخوندی که خود را به دنیا زیور دهد دیگر آخوند مردم نیست آخوند بازار است..
من در کلاس شما و از منش شما، بی آلایشی در گفتار و تواضع در رفتار را آموختم..
چند کلامی با شاگردان شما، که قدر شما را ندانستند:
عزیزان من، اوّلین درس در هر علمی، درس ادب است هر چه داریم از ادب است تنها راه عالم شدن، ادب کردن است علم بدون ادب، سیاهی و ظلمت است..
دومین درس، قدر شناسی است مبادا به الطاف و زحمات اساتید و بزرگان و حقّ داران، کافر شویم و ذرّه پروری آن ها را فراموش کنیم که "إنّ جَهَنّمَ لَمُحیطَةٌ بالکافِرین"
چند نکته هم با بزرگان و سرورانم در مدرسه (*):
بزرگواران، علاج همه مشکلات به «روبرو کردن» نیست جایگاه استاد و شاگرد هیچگاه برابری نخواهد کرد و مبادا سنّتی را پایه گُذاری کنیم که خود نیز در دامان آن گرفتار گردیم..
فرضاً اُستاد من آقای (*) اشتباهی مرتکب شده باشند آیا دفع فاسد به افسد قبیح نیست؟ آیا برخورد با اُستادی دلسوز با پیگیری دانشجو آن هم در مرئَی و منظر آنان، دفع فاسد به افسد نیست؟


چند نکته هم با اُستاد عزیزم:
اُستاد عزیزم، حُرمت شکنی در حقّ استاد و معلّم، دارای اثر وضعی بی برکتی در علم و جان و مال است..

او که گریان کرد چشمی را نصیبش خنده نیست!

از شما بزرگوار، تقاضا دارم به تأسّی از مولایتان، از جرمشان بُگذرید و در حقّ آنان دعا کنید که از بزرگان غیر از این، انتظار نمی رود.. 
اُستاد گُذشته و حال و آینده عزیزم..
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله می‌فرمایند:
اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلومِ فَإنَّها تَصعَدُ إلَى السَّماءِ كأنَّها شَرارَةٌ.

«نهج الفصاحة؛ حدیث ۴۷»

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

شبکه های اجتماعی