هر روز یک آیه یک تدبّر (1)

مذهبی

هر روز یک آیه یک تدبّر (1)

تدبّر یک
بسم الله الرحمن الرحیم (حمد/1)

تمام مطالب پیرامون: «هر روز یک آیه، یک تدبّر»

ترجمه:

به نام خداوندی که رحمتش فراگیر و همیشگی است

حدیث:

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: هر کاری که با بسم الله الرحمن الرحیم شروع نشود ابتر است.[۱]

لذا مناسب است اوّلین تدّبر را تدبر در همین آیه قرار دهیم.

تدبّر:

  • _ هر کاری (حتی قرآن خواندن) را با نام خدا شروع می‌کنم و از او کمک می‌گیرم که اولاً کارم رنگ و بوی الهی بگیرد و روز قیامت مایه حسرت من نشود، و ثانیاً خدا کمک کند که به انتها برسد.
  • _ اسم از ریشه «وسم» است به معنای علامت‌گذاری. پس هنگام هر کاری علامت خدا را بر روی خودم می‌گذارم که در طول کار، یادم نرود خدایی دارم مهربان و بخشنده. او مرا فراموش نکرده، من هم او را فراموش نکنم.
  • _ رحمن، صیغه مبالغه است، یعنی کسی که رحمتش فراگیر است؛ رحیم، صفت مشبهه است یعنی کسی که رحمتش دائمی و همیشگی است؛ پس من به نام خدایی تبرّک می‌جویم که رحمتش فراگیر و همیشگی است بدین امید که کار مرا هم مشمول رحمت خود کند. پس وقتی پشتوانه آن کار را خدای توانایی که رحمتش فراگیر و همیشگی است قرار دادم خیالم راحت است که آن کار حتماً به بهترین ثمر خواهد رسید، حتی اگر در ظاهر، گمان کنم که به ثمر نرسیده است. پس هیچ گاه از انجام آن کار پشیمان نخواهم شد.
  • _ وقتی با نام چنین خدایی کارم را آغاز کنم نمی‌توانم جز رحمت برای خودم و دیگران چیزی بخواهم. پس هر سخنی که می‌گویم و هر کاری که می‌کنم باید مراقب باشم که رحمت خدا قرار است در آن جلوه‌گر شود؛ بنابراین هر کاری را که می‌خواهم انجام دهم، وقتی با بسم الله الرحمن الرحیم آغازش کنم، قبل از شروع، مطمئن می‌شوم که آن کار، کار بد و گناه نخواهد بود؛ آن کار مایه رنجش و آزار بندگان خدا نخواهد شد؛ آن کار در روز قیامت، مایه حسرت من نخواهد بود؛ و در یک کلام، مطمئناً آن کار خداپسند خواهد بود. (ظاهراً اگر فقط همین بسم الله را جدی بگیریم کل زندگی‌مان اصلاح می‌شود و از اولیاء الله خواهیم شد!)
  • _ درباره اینکه گفته شد «آن کار مایه رنجش و آزار بندگان خدا نخواهد شد» باید بین رنجش واقعی و رنجش ظاهری فرق بگذاریم. هر کاری که مطابق دستورات خدا باشد، حتماً به نفع انسان‌هاست هر چند ممکن است چون ما پشت پرده مطالب را نمی‌دانیم آن کار را ناراحت‌کننده بیابیم. بدین ترتیب، حتی عذاب خدا هم در حالی که عذاب و دردناک است، اما ناشی از رحمانیّت خداست؛ هر چند فردی که در عذاب، معذّب است متوجه این رحمت نشود. (رجوع کنید به آیه ۴۵ سوره مریم که حضرت ابراهیم علیه‌السلام در حالی که پدرخوانده‌اش را از عذاب خدا بیم می‌دهد همین عذاب را ناشی از رحمانیّت خدا معرفی می‌کند «یا أَبَتِ إِنِّی أَخافُ أَنْ یَمَسَّکَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ فَتَکُونَ لِلشَّیْطانِ وَلِیًّا» که إن‌شاء الله روزی در این آیه تدبّر خواهیم کرد.)

پی‌نوشت:

[۱] . قَالَ الصَّادِقُ علیه‌السلام قال أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه‌السلام: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله حَدَّثَنِی عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنَّهُ قَالَ: کُلُّ أَمْرٍ ذِی بَالٍ لَمْ یُذْکَرْ «بِسْمِ اللَّهِ» فِیهِ فَهُوَ أَبْتَر.

  • التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری علیه السلام، ص۲۵

امام صادق علیه‌السلام در ضمن حدیثی طولانی از امیرالمومنین علیه‌السلام نقل کرده‌اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند که خداوند به من فرمود: هر کاری که در آن «بسم الله الرحمن الرحیم» گفته نشود ابتر است.

  • سایت حجة الإسلام حسین سوزن‌چی

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

پربازديدها

شبکه های اجتماعی