تفاوت‌های فردی زن و مرد (2)

خانه و خانواده

تفاوت‌های فردی زن و مرد (2)

تفاوت‌های فردی زن و مرد (2)

فهرست تمام شماره‌ها (شش شماره)

بیشتر لطمه‌هایی که زنان به مردان و مردان به زنان می‌زنند ریشه در ناآگاهی و عدم شناخت دارد. واقعیت این است که بسیاری از ما فکر می‌کنیم جنس مخالف خود را به‌ خوبی می‌شناسیم اما متأسفانه نوع رفتارها، نشان می‌دهد که این‌طور نیست.

هر روز مردان زیادی با حرف‌ها و رفتارهایشان زنان را می‌رنجانند و زنان فراوانی با آنچه می‌گویند و عمل می‌کنند مردان را عصبانی و خشمگین می‌سازند.

این نمونه‌ها حکایت از این دارد که این دو جنس، به ویژگی‌ها و حساسیت‌های طرف مقابل، اشراف ندارد. واقعیت این است که زنان و مردان، تفاوت‌های فراوانی با یکدیگر دارند. هر چه ما تفاوت‌های فردی زن و مرد را بیشتر بشناسیم از با هم بودنمان بیشتر لذت می‌بریم و کمتر موجب رنجش و اذیت یکدیگر می‌شویم.

در این شماره به یکی دیگر از این تفاوت‌ها اشاره می‌کنیم:

قابل توجه زنان:

مراقب اقتدار مردان باشید؛

مردان، ذاتاً قدرت را دوست دارند و تمایل به کسب قدرت دارند؛ آن‌ها بر اساس نوع محیطی که در آن تربیت شده‌اند معانی متفاوتی از قدرت در ذهن دارند.

برخی تسلط بر خود و تزکیهٔ نفس را قدرت می‌دانند برخی کسب ثروت را و برخی افزایش میزان تحصیلات را؛ حتی گروهی افزایش قدرت بدنی را حمل بر داشتن اقتدار می‌کنند.

اگر نوع رفتار زن به‌ گونه‌ای باشد که قدرت مرد را تأیید، تحسین و اثبات کند مرد احساس خوبی خواهد داشت و اگر نوع رفتار زن به شیوه‌ای باشد که قدرت او را زیر سؤال ببرد یا آن را نفی کند مرد به‌ هم می‌ریزد.

بنابراین تمام تلاش زن در مواجهه با مرد، باید بر این باشد که اقتدار او را حفظ کند و دست‌کم به آن آسیب نزند. تعداد رفتارهای اقتدارشکن زیاد است اما در اینجا ما به یکی از آن‌ها که «کمک کردن» است اشاره می‌کنیم:

کمک خواستن، یعنی ضعف!

توجه داشته باشید که کمک کردن و یاری دادن به مرد، در بسیاری از اوقات، برای او این‌طور تلقی می‌شود که توانایی‌های او را باور ندارید و تنها به این دلیل است که شما قصد دارید به او کمک کنید. او فکر می‌کند از آنجا که او را موجودی ضعیف و ناتوان می‌شمارید می‌خواهید به او کمک جسمی و فکری بدهید و به نوعی زیر بازوی او را بگیرید برای همین به‌ شدت، واکنش نشان می‌دهد.

تصور کنید آقایی پشت فرمان است و همسرش کنار او نشسته است. آن‌ها قصد رفتن به جایی را دارند که آدرس آن را دقیق نمی‌دانند. همان‌طور که در خیابان‌ها بالا و پایین می‌روند و به تابلوها نگاه می‌کنند زن از مرد می‌خواهد که آدرس را از کسی بپرسد اما مرد اصرار می‌کند: «خودم بلدم، فقط باید کمی صبر کنی تا پیدایش کنم.» دقایقی می‌گذرد و آن‌ها همچنان در خیابان‌ها سرگردان و در جستجوی محل مورد نظر هستند. زن این‌بار با پافشاری بیشتری می‌گوید: «خب از یه نفر بپرس!» مرد، ناگهان بر آشفته می‌شود و فریاد می‌زند: «این قدر، حرف نزن! یه‌ کم حوصله کن!» زن که انتظار چنین برخوردی را ندارد درحالیکه از درون، رنجیده‌خاطر است با لحنی توأم با عصبانیت، مرد را لجباز، خطاب می‌کند و این مشاجره، شدت می‌گیرد. در واقع زن این را نمی‌داند که وقتی می‌گوید: «از یک نفر بپرس»، مرد این‌طور می‌شنود: «تو بلد نیستی و نمی‌تونی آدرس رو پیدا کنی!» این همان چیزی است که اقتدار مرد را می‌شکند و او را عصبی می‌کند؛ بنابراین چه باید کرد؟ آیا نباید به مردها کمک کرد؟

اصراری برای کمک کردن نداشته باشید؛

اینکه شما می‌خواهید به شوهرتان کمک کنید، بسیار خوب است؛ قطعاً نیّت شما خیرخواهی و دلسوزی است. اما توجه داشته باشید که در این کمک کردن، نباید به‌ گونه‌ای نشان دهید که خودش به‌ تنهایی نمی‌تواند آن کار را انجام دهد.

جملات شما هرگز نباید این‌ طور معنی بدهد: «تا من کمکت نکنم نمی‌توانی!«

دقت کنید که کمک شما در ابتدا باید به‌ صورت یک پیشنهاد مطرح شود یعنی این‌طور بگویید: «دوست داری من هم بخشی از اون کار رو انجام بدم و کمک کنم؟» در این میان، هرگز نباید اصرار به کمک داشته باشید؛ به‌ ویژه وقتی که او تمایلی به پذیرفتن کمک شما ندارد.

تصور کنید که مرد می‌خواهد مبلی را جا به‌ جا کند اگر بگویید: «بگذار من هم کمکت کنم و سر مبل را بگیرم»؛ ممکن است او واکنش، نشان دهد و بگوید: «خودم تنهایی می‌تونم!» و حتی چه‌ بسا، خودش را تحت فشار قرار دهد تا اقتدارش را به شما اثبات کند؛ حتی اگر به قیمت این تمام شود که کمرش بشکند! در این شرایط فقط پیشنهاد دهید: «می‌خوای من هم سر مبل رو بگیرم؟» اگر تمایل نشان داد اقدام کنید و گر نه فقط نظاره‌گر باشید و تحسین کنید.

قابل توجه مردان:

مراقب عاطفهٔ زنان باشید؛

زنان ذاتاً محبّت را دوست دارند و تمایل دارند که مورد محبت قرار بگیرند. اگر نوع رفتار مرد به‌ گونه‌ای باشد که زن احساس کند مورد توجه و محبت است احساس خوبِ دوست داشتنیِ بودن، می‌کند. ولی اگر رفتار مرد به‌ شیوه‌ای باشد که زن از آن رفتار، احساس بی‌توجهی و بی‌مهری دریافت کند وجود او سرشار از احساس ناامنی و التهاب می‌شود.

رفتارهای فراوانی وجود دارد که سبب می‌شود زن احساس کند مرد به او علاقه ندارد؛ به‌ عنوان نمونه یکی از آن‌ها این است که مرد او را در شرایط سخت، تنها بگذارد و کمکش نکند.

بر خلاف مردان که اقتدار را دوست دارند زنان، فقط باید تماشاگر این اقتدار باشند! آن‌ها از اینکه ببینند مردشان قوی و قدرتمند است و به‌ معنای واقعی کلمه، حضوری قدرتمندانه و قوی دارد احساس خوبی می‌کنند. همان‌قدر که مرد از این تنفّر دارد که دیگران تصور کنند ضعیف است، زن از اینکه مردش ضعیف باشد متنفر است.

کمک کردن، یعنی محبت؛

بر خلاف مردان که کمک دیگران را برای خود ضعف تصور می‌کنند زنان این کمک‌ها را نشانه محبت و دوست داشتن می‌دانند!

زمانی را تصور کنید که زن می‌خواهد چیز سنگینی را در خانه جا به‌ جا کند؛ در این شرایط، اگر مرد واکنشی نشان ندهد و نسبت‌ به این موضوع بی‌تفاوت باشد و صرفاً نقش یک تماشاگر را ایفا کند برای زن بسیار ناراحت‌کننده است و وقتی مرد بگوید: «بگذار من کمکت کنم»، زن فوق‌العاده احساس خوب و مثبتی پیدا می‌کند و از درون می‌گوید: «او دوستم دارد!» نکتهٔ قابل توجه اینکه معمولاً زن به پیشنهاد مرد برای کمک کردن پاسخ مثبت می‌دهد؛ حتی اگر مرد، بیشتر اصرار کند زن حاضر است که تمام کار را به مرد بسپارد و خودش کناری قرار بگیرد و تماشا کند.

در کمک به زنان، مشتاق و داوطلب باشید؛

اگر شما مردی هستید که می‌خواهید به قلب یک زن نفوذ کنید علاوه‌بر اینکه باید زمانی که او از شما تقاضای کمک می‌کند مشتاقانه به یاری‌اش بشتابید باید خودتان هم بررسی کنید که چه زمینه‌های دیگری برای یاری و کمک وجود دارد و در چه موقعیت‌هایی او احساس فشار، سختی و تنهایی می‌کند.

درک شرایطی که زن نیاز به توجه و کمک دارد، می‌تواند در تشخیص اینکه چه  زمان‌هایی برای کمک به او بهتر است راهگشا باشد؛ به‌ عنوان نمونه در اینجا به چند مورد از زمان‌هایی که نیاز زن به این کمک و توجه بیشتر است، اشاره می‌کنیم:

1_ در روزهایی که زن در طول ماه، از لحاظ هورمونی به‌ هم می‌ریزد و دورهٔ قاعدگی را سپری می‌کند طبیعی است که روحیهٔ حساس‌تری دارد و نیازمند یاری و توجه بیشتری است. در این زمان همین اندازه که شما از او انتظار فعالیت کمتری داشته باشید و ملاحظهٔ احوال او را بکنید کافی است.

2_ دوران بارداری نیز از آن دوران‌های حساس است؛ به‌ ویژه در اواخر دوران بارداری او بیشتر تمایل دارد که مورد توجه قرار بگیرد و باری از دوش او برداشته شود.

3_ زمان وضع حمل و زایمان نیز، از آن شرایط حساسی است که حضور فعال مرد در آن ضروری است. زنان از مردانی که در زمان زایمان زن، به‌ ویژه به دلایل ناموجه حضور ندارند به‌ شدت رنجیده‌خاطر می‌شوند؛ رنجشی که ممکن است تا سال‌ها پس از آن خاطرهٔ بدی در ذهن زن باقی بگذارد.

4_ زمانی که زن، بیمار می‌شود و توانایی حرکتش به حداقل می‌رسد نیاز به توجه و کمک را بیشتر احساس می‌کند و مطالبهٔ او برای یاری خواستن از شما بیشتر است؛ هر چند که آن را به‌ زبان نیاورد.

5_ نکتهٔ آخر اینکه زمانی که زن با حجم کار زیاد و فرصت کم مواجه است حضور و کمک مرد برایش بسیار دلگرم‌کننده و نوعی قوت قلب است؛ مانند زمانی که شما میهمانانی را به خانه دعوت کرده‌اید و او احساس می‌کند آبرویش به پذیرایی مطلوب از آن‌ها و نشان دادن توانایی‌هایش بستگی دارد.

نویسنده: استاد سید مجتبی حورائی

ویرایش توسبط پورتال فهادان

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

شبکه های اجتماعی